نهج البلاغه , خطبه 124 , و از سخنان آن محمد است

نهج البلاغه
خطبه 124
و از سخنان آن محمد است
زره پوشیدگان را پیش بدارید. و کسانی را خُود ندارند, واپس بگمارید
دندانها را سخت بفشارید, که شمشیرها را از رسیدن به کاسۀ سر باز می گرداند

و پیرامون نیزه ها بپیچید , که آن پیچیدن نیزه ها را این سو و آن سو می راند, و دل را بهتر آرام نماید,

 .و بانگها را آهسته کنید, که بد دلی را بیشتر می زداید

و پرچم خود را بالا بدارید, و پیرامون آن را خالی مگذارید, و میدهد آن را جز به دست دلاوران , و آنان که حمایت کنند 

چیزی را که واجب است حمایتِ آن , که شکیبایان هنگام نازل شدن بلاها کسانی هستند, که گرد پرچم خود را دارند , و 

دو پهلو

 و پشت  و پیش آن را خالی نمی گذارند, نه از آن پس می مانند تا به دشمنش بسپارند, و نه از آن پیش 

.می افتند , که تنهایش گذارند

هر یک از شما کار حریف خود بسازد , نیز به یاری برادر مسلمان خویش بپردازد, و کار هماورد خود را به عهدۀ برادر 

.خویش وانگذارد تا او ناچار شود دو تن را از پا درآرد

به خدا سوگند , اگر از شمشیر این جهان گریختند, شمشیر
.آن جهان را به روی خود آهیختید3
شما دلاورانِ ( عرب ید ), و چابکسواران , و مردمان دیداری , و شناختگان گریختن , خشم خدا را بر می انگیزاند

 و خواری و ننگ آن همیشه می ماند
آن که گریزد عمر خود را نیفزاید, و نرهد از آنچه روزی برسرش آید
آن که سوی خدا روی نماید چون تشنه ای است که به آب در آید
بهشت زیر کناره های نیزۀ دلاوران است, و امروز آشکار شود
که چه در دل است و چه در سر زبان است.4
به خدا, که من به دیدار آنان - دشمنان شیفته ترم تا آنان به بازگشت به خانه هاشان .

بار خدایا! اگر از حق سر باز زنند جعمیّتشان را پریشان ساز, و میانشان اختلاف افکن, و به خاطر خطا کاری شان به
.هلاکت در انداز
آنان جای خود نشوند تا پی در پی زخم نیزه خورند, زخمی که تنشان را سوراخ نماید, چنانکه نسیم از این سو بدان در
شود و از آن سو در آید, و ضربتی که کاسۀ سر را درانّد و استخوانها را خرد, و بازوها , و پاها را پرانّد, تا آنگاه که
دسته های لشکر پیاپی بر آنان حمله کنند, و سواران هجوم آرند و صفهاشان را درهم شکنند, و سپاهیان هزاران پس
هزاران به شهرهاشان در آیند , و اسبان,سرزمینهاشان را که روی در روی یکدیگر است , زیر سم بسایند

اگر نیک بنگریم تاریخ اسلام جز تاریخ رسیدن به قدرت نیست . تلاش مستمری است که رساست طلبان در راه وصول به

امارت و 

سلطنت به کار بسته اند و دیانت اسلام وسیله بوده است نه هدف در سیزده ساله میان بعثت و هجرت دعوت 

حضرت صرفاً روحانی است . آیات قرآنی در این دوره همه وعظ است. و ارشاد و خواندن مردم به نیکی و اجتناب از

زشتی و پلیدی .:: قتل عثمان بیعت با علی بن ابطالب و سه جنگ صفّین و جمل و نهروان در طول پنج سال خلافت او دسایس

عمرو عاص و. معاویه و پیدایش خلافت اموی فاجعه کربلا هتک حرمت کعبه برای دست یافتن بر عبدالله بن ریبر دعوت بنی

هاشم و سقوط دولت بنی امیه روی کار آمدن عباسیان نهضت فاطمیان در مغرب حرکت انقلابی اسماعیلیان و حوادثی که تا 

استیلای هلاکو بر بغداد روی داد همه علامات تبی است که بر مزاج عرب مستولی شده بود. تب امارت و رسیدن به قدرت 

اما زیر عنوان جانشینی پیقمبر